Έχω μία ιδέα
Ένα προσωπικό podcast όπου μια σκέψη γίνεται αφορμή για συζήτηση. Σε κάθε επεισόδιο μοιράζομαι απόψεις για όσα παρατηρώ και μου κινούν το ενδιαφέρον - εμπειρίες, συμπεριφορές και μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας που συχνά περνούν απαρατήρητες. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεματολογία, μόνο μία σκέψη και η περιέργεια να δούμε πού μπορεί να μας οδηγήσει.
Επεισόδια
Φταίει το τραπεζάκι;
Μάθαμε να αναλαμβάνουμε την ευθύνη για τις επιλογές μας. Κι αυτό είναι καλό. Μήπως όμως κάπου το παρακάναμε;Γιατί άλλο να αναγνωρίζεις τα δικά σου λάθη κι άλλο να χρεώνεσαι και τις επιλογές των άλλων.Ένα επεισόδιο για την ευθύνη, το φταίξιμο και το πόσο εύκολα μπορούμε να περάσουμε από το «φταίνε πάντα οι άλλοι» στο «φταίω πάντα εγώ».
Με όλο τον σεβασμό
Είναι η ευγένεια πάντα ένδειξη σεβασμού;Και μήπως τελικά κάποια από τα πιο αγενή πράγματα λέγονται… με όλο τον σεβασμό;Ένα επεισόδιο για τους καλούς τρόπους, όσα κρύβονται πίσω από αυτούς και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να είσαι ευγενικός και στο να σέβεσαι πραγματικά τον άνθρωπο απέναντί σου.
Μόνο οι ανόητοι
Πότε η συνέπεια γίνεται απλώς επιμονή σε μια απόφαση που δεν βγάζει πια νόημα;Ένα επεισόδιο για τις αποφάσεις, τα νέα δεδομένα και την περίεργη ανάγκη μας να μένουμε συνεπείς ακόμα κι όταν τα πράγματα έχουν αλλάξει.Γιατί άλλο να μην ξέρεις τι θέλεις και άλλο να ξανακοιτάς μια απόφαση με βάση όσα ξέρεις σήμερα.
Η ιστορία του αναπάντεχου
Κάποιες φορές αρκούν λίγα δευτερόλεπτα για να αλλάξει η πορεία όσων είχαμε φανταστεί. Ένα γεγονός, μια συνάντηση, ένα τηλεφώνημα, μια είδηση.Μία προσωπική ιστορία γίνεται η αφορμή για μια κουβέντα γύρω από το αναπάντεχο, την αβεβαιότητα και τον αυτοσχεδιασμό που πολλές φορές μας ζητά η ίδια η ζωή. Γιατί ίσως οι μεγαλύτερες ανατροπές να είναι τελικά εκείνες που αλλάζουν όχι μόνο την πορεία, αλλά κα
Η τρίτη μέρα
Πόσος χρόνος χρειάζεται τελικά για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο;Μερικές μέρες μαζί αρκούν για να αρχίσουν να φαίνονται οι μικρές συνήθειες, οι παραξενιές και όλα εκείνα που δε χωρούν στις πρώτες εντυπώσεις.Ένα επεισόδιο για τη φιλία, τις προσδοκίες και το πώς αλλάζει η εικόνα που έχουμε για τους ανθρώπους όταν τους γνωρίζουμε λίγο καλύτερα.
Σόρρυ, αλλά...
Ένας συμμαθητής που κοιμόταν στην τάξη. Ένας Γάλλος φυσιοδίφης. Κι ένας οδηγός που πάρκαρε πάνω σε μια διάβαση πεζών.Δεν είναι η αρχή ενός κακού ανέκδοτου.Είναι τρεις ιστορίες που τελικά έχουν κάτι κοινό: τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τις δικαιολογίες.
Το άλλοθι της απαισιοδοξίας
Τι σημαίνει τελικά να είσαι ρεαλιστής;Πότε ακριβώς έγινε η φράση «δεν την παλεύω» σχεδόν τίτλος τιμής και η ταλαιπωρία ένδειξη αξίας; Και από πότε η χειρότερη εκδοχή ενός σεναρίου βαφτίστηκε ρεαλισμός;Ένα επεισόδιο για το αν αυτό που συχνά αποκαλούμε ρεαλισμό είναι τελικά... ένα πολύ βολικό άλλοθι.
Πέρασε και δεν ακούμπησε
Οι άνθρωποι μάς δίνουν πληροφορίες για τον εαυτό τους κάθε μέρα. Τί τους ενθουσιάζει, τί τους αγχώνει, τί περιμένουν, τί έχουν ανάγκη. Το ερώτημα είναι: τις προσέχουμε πραγματικά ή απλώς τις προσπερνάμε; Μερικές σκέψεις για την προσοχή, το ενδιαφέρον και τις μικρές πράξεις που κάνουν τους ανθρώπους να νιώθουν ότι έχουν σημασία.
Παίξε επιτέλους πιάνο
Τι σχέση μπορεί να έχει ένα πιάνο με αγώνες jiu-jitsu;Κι όμως, κάπως έτσι ξεκινά αυτό το επεισόδιο.Μια ιστορία για παιδικά βλέμματα γεμάτα περιέργεια, σκισμένα τζιν, λασπωμένες λακκούβες, αυθόρμητα χειροκροτήματα και σηκωμένα φρύδια. Για τη διαφορά ανάμεσα στο βλέμμα της περιέργειας και το βλέμμα της επίκρισης.Γιατί μπορεί και τα δύο να κοιτάζουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Αλλά δεν ψάχνουν, ούτε βλέπ
Φόρμα κομπλιμέντων
Έχεις παράπονο; Συμπλήρωσε μια φόρμα. Έχεις να πεις κάτι καλό; Συνήθως πρέπει να κάνεις ολόκληρο quest. Σε αυτό το επεισόδιο αναρωτιέμαι γιατί το αρνητικό τραβάει τόσο εύκολα την προσοχή μας, ενώ το θετικό το προσπερνάμε λες και είναι αυτονόητο. Και γιατί μια καλή κουβέντα μπορεί τελικά να αξίζει πολύ περισσότερο απ' όσο νομίζουμε.
Πέτα τη γούνα
Μερικές φορές δεν αποφεύγουμε μια αλήθεια επειδή δεν τη βλέπουμε. Την αποφεύγουμε γιατί ξέρουμε ότι αν την παραδεχτούμε, θα αλλάξει όχι μόνο η ζωή μας, αλλά και ο τρόπος που μας βλέπουν οι άλλοι. Σ'αυτό το επεισόδιο μιλάω για το "φαίνεσθαι", τα αφηγήματα που χτίζουμε γύρω από τον εαυτό μας και για τη γούνα που, παρόλο που μέσα της έχουμε ήδη αρχίσει να δυσφορούμε, συνεχίζουμε να φοράμε.Music from
Στη μία ανασφάλεια οι πέντε δώρο
«Κουκλίτσα μου, έχεις θέμα…». Πας κάπου για να περιποιηθείς λίγο τον εαυτό σου και ξαφνικά φεύγεις με ανασφάλειες που μέχρι πριν πέντε λεπτά δεν ήξερες καν ότι “έπρεπε” να σε ενοχλούν.Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για εκείνη τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη φροντίδα και στην αποσταθεροποίηση. Για το πώς ορισμένες φορές η “περιποίηση” σταματά να είναι νοιάξιμο… και γίνεται πώληση πάνω στην ανασφάλεια.Music
Αποψάρα
Ξέρεις τί με εκνευρίζει με τα στερεότυπα; Όχι ότι υπάρχουν. Αλλά το ότι τα κάνουμε… αποψάρα.Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για το πόσο εύκολα νομίζουμε ότι «ξέρουμε», χωρίς να έχουμε ιδέα. Και για το πώς, χωρίς να το καταλάβουμε, μικραίνουμε τον κόσμο για να μας βολεύει. Γιατί τελικά δεν είναι ότι ξέρω. Είναι ότι δεν έχω μπει καν στον κόπο να μάθω.Αλλά παρ’ όλα αυτά; Αποψάρα. Κανονικά.Music from #Uppb
Η δεύτερη φορά είναι πιο δύσκολη
Λέμε ότι η πρώτη φορά είναι η πιο δύσκολη. Γιατί όμως συχνά ο φόβος τη δεύτερη φορά μεγαλώνει αντί να μικραίνει; Γιατί τότε δε φοβάσαι το άγνωστο, αλλά αυτό που νομίζεις ότι ξέρεις.Και τελικά, αυτό που σε κρατάει πίσω δεν είναι η πραγματικότητα, αλλά αυτό που έχεις ήδη φτιάξει στο μυαλό σου.Music from #Uppbeat (free for Creators!):https://uppbeat.io/t/the-lakes/twilight
Μην το παραξηλώνουμε
Στην εξυπηρέτηση πελατών, υπάρχουν πράγματα που ακούγονται σωστά.Αλλά τί γίνεται όταν αρχίζουμε να τα εφαρμόζουμε χωρίς όριο;Σε αυτό το επεισόδιο, μιλάω για το πού τελικά τραβάς τη γραμμή.Music from #Uppbeat (free for Creators!):https://uppbeat.io/t/the-lakes/twilight
"Παίζουμε γραφείο"
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για εκείνες τις φορές που προσαρμοζόμαστε σε μια κατάσταση χωρίς να το καταλαβαίνουμε.Σαν να…"παίζουμε γραφείο".Και για το πόσο εύκολα μπορεί να λειτουργούμε άψογα σε κάτι που δεν έχουμε επιλέξει.Music from #Uppbeat (free for Creators!):https://uppbeat.io/t/the-lakes/twilight
Ιδιότροπη; Ευχαριστώ πολύ
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για την ταμπέλα της “ιδιοτροπίας”.Για όλα εκείνα τα μικρά “με ενοχλεί”, τα “όχι” και τα “δε μου κάνει”, που συχνά νιώθουμε ότι πρέπει να τα αιτιολογήσουμε για να γίνουν αποδεκτά.Και για το πώς, τελικά, το πρόβλημα ίσως να μην είναι ότι σε ενοχλεί κάτι — αλλά ότι δε βολεύεσαι εύκολα.Music from #Uppbeat (free for Creators!):https://uppbeat.io/t/the-lakes/twilight
Δεν έχω κότσια αλλά έχω πείσμα
Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι το superpower σου ίσως να μην είναι κάτι φανταχτερό;Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για το πείσμα. Για εκείνο το εσωτερικό “όχι” που εμφανίζεται όταν βρίσκεσαι απέναντι σε όλα όσα πιστεύεις — ή δεν πιστεύεις — για τον εαυτό σου.Και για το πώς, τελικά, κανείς δεν ξέρει τί μπορεί να κάνει μέχρι να το κάνει.Music from #Uppbeat (free for Creators!):https://uppbeat.io/t/the-lakes/twil
Πολύ ενήλικες για παιχνίδια;
Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι καμιά φορά παίρνουμε τα πράγματα λίγο πιο σοβαρά απ’ όσο χρειάζεται; Σε αυτό το επεισόδιο μιλάω για το παιχνίδι στη ζωή μας. Για το πώς μεγαλώνοντας χάνουμε τη διάθεση γι’ αυτό.Και για τη “ζωή-κανονάκι”.Music from #Uppbeat (free for Creators!):https://uppbeat.io/t/the-lakes/twilight
Όταν μια ιδέα σε σκουντάει στον ώμο
Όλοι έχουμε ιδέες, αλλά δεν αποφασίζουμε όλοι να κάνουμε κάτι με αυτές. Γιατί κάποιες ιδέες μένουν σκέψεις και άλλες γίνονται πράξη;Σε αυτό το πρώτο επεισόδιο μιλάμε για τις ιδέες, τη δημιουργικότητα και το δύσκολο κομμάτι του να ξεκινήσεις. Μοιράζομαι τη διαδρομή από τη στιγμή που γεννήθηκε η ιδέα για αυτό το podcast μέχρι την απόφαση να το κάνω πράξη.Γιατί τελικά το δύσκολο δεν είναι να έχεις μι
